Berlicum - H5BE

Brakke wedstrijd zorgt voor magere overwinning  

Afgelopen zondag moest er door de Heren 5 van Berkel-Enschot worden aangetreden voor een wedstrijd tegen de nummer laatst van de competitie.
Na een reisje van circa 25 minuten kwam de selectie van H5BE aan in het altijd pittoreske en met zonovergoten Berlicum. De plaatselijke Heren 3 had slechts 0 punten verdient voor de winterstop dus op het eerste oog bleek er weinig vuil aan de lucht in de uitwedstrijd. Thuis was er immers ook al met 4-1 gewonnen van de heren in kwestie. Nadat Eelco even reclame had gemaakt voor zijn favoriete voetbalclub middels een sticker en een oerkreet (red. JOOOODEN!!!) kon de weg naar het veld vervolgd worden. Het veld in het beste dorp bleek echter een der meest brakke velden aller tijden te betreffen. Traag als het veld was werd het door sommige betiteld als 'zandbak', een 'laag stroop' of kortweg ' Krakka'. Enfin genoeg over het veld.

H5BE begon met Sven (losse tandjes na een trainingsincident) en Simon (enkel een verrotte enkel) op de bank waar ook peoples-manager Dirk Diep en rechtsback W. Oostra aanwezig waren. Coach Ron was er klaar voor alsmede zijn warmgestoomdt elftal, de wedstrijd begon.
En hoe; traagheid en gebrek aan creativiteit zorgden er in de eerste minuten voor dat er een onherkenbaar H5BE op het veld stond. Door het onverzorgde spel van de tegenstander kon er in de loop der minuten wat meer op zoek gegaan worden naar  structuur. Het felle druk zetten van de Berkelse kant zorgde nog voor wat nietswaardige kansen, op een tip van Bosman na. Deze belande tegen de keeper van de tegenstander. Door het uitvallen van Botje laat in de eerste helft kon toch Simon nog even meedoen, ook al speelde deze (volgens wederom een ingewikkelde doch uitstekend beredeneerde berekening van W. Oostra) op slechts 12% van zijn vermogen. Iedereen was blij toen het rustsignaal klonk, tijd om te reorganiseren en te motiveren. Want een 0-0 ruststand tegen de nummer laatst was alles behalve H5BE-waardig.

In de rust werd er door verscheidene personen benadrukt wat er fout ging en bovendien wat er beter moest. Na nog wat pep(talk) van Coach Ronnie leek H5BE klaar om te klappen!

In de eerste minuten na rust was de spirit weer even hervonden en bleef Berlicum vervolgens ver uit de buurt van de Berkelse cirkel. Dit was de tijd om door te douwen en dat wist iedereen. Na wat belegeringen van de vijandige goal kwam de bal uiteindelijk voor de voeten van de enige echte Stanley. Deze aarzelde (op zijn nieuwe schoenen) geen moment en flatste de bal zonder pardon tussen de benen van de keeper door.
Door de 1-0 kreeg H5BE wat lucht en begon het wat meer te hockeyen zoals we dat gewend zijn. Dit resulteerde onder meer in een kans voor onze Vugs, die 1-op-1 met de keeper het uitkappen prima deed maar vervolgens de bal met de backhand miste.

Halverwege de tweede helft leek de wedstrijd toch weer een beetje vast te lopen. Gebrek aan concentratie, het veld en het nivo van de tegenstander waren hier met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de oorzaak van. Uit het niets viel dan ook de 2-0, dit betrof een creatieve bui van onze laatste man, Sjef. Met een scoop de cirkel in bereikte hij Eelco die met de backhand in de korte hoek scoorde.

Toch was iedereen blij dat de wedstrijd was afgelopen want, hoe je het ook wendt of keert, dit was ongetwijfeld de slechte wedstrijd die H5BE sinds tijden heeft gehockeyd. Wat ook inhoud dat we eigenlijk niet moeten klagen want als je met slecht hockey 3 punten pakt dan moet dat met goed hockey ook geen probleem zijn. Na afloop werd bovendien elke H5BE speler nog even bedankt voor de wedstrijd door de rechtsback van de tegenstander welke als een ware gigolo iedereen de hand kwam schudden.

Toen maar weer snel terug naar Berkel om niet te lang stil te hoeven staan in en bij Berlicum. Nadat iedereen weer in Berkel was (sommige met iets meer spinning bánd dan anderen) werd nog even de mobiele  werkplek van Jopke (hoefsmid) getoond en konden we weer naar huis. Genoeg stof tot nadenken want dit moet en kán stukken beter.